fluffie

ik zit heerlijk in de bus, achteroverleunend, relaxed, windowseat (tis allang donker maar t gaat om t idee), 2 stoelen tot mn beschikking, niemand die achter me zit dus kan de benen omhoog gooien, stoel achterover en nu komt t : ik heb mn nieuwe fluffie, heerlijk warme, roze/rozer/nog rozer gestreepte gekleurde naadloze sokken aan mn voetjes! Geen koude voeten meer voor mij!

Zit u ook zo over koude voeten te mokken? Dat is verleden tijd met afrolschoenen en roze gestreepte naadloze fluffiesokken!

Maar er ging wel nog iets aan vooraf voordat ik zo kon zitten met mn fluffiesokken zoals ik nu zit!

Eerst hadden ze mn bagage in de verkeerde bus geladen. Gelukkig zag ik t nog net op tijd dus eruit die handel en in de goeie bus.

Vervolgens bleek dat de informatie die ik gister kreeg van mevrouw v-line niet klopte. Ze zei dat ik in Mt Gambier (waar ik over moet stappen op een andere busmaatschappij 'v-line') een kaartje kon kopen naar Port Fairy. Ik dacht vandaag, toch even navragen of dat nog wel open is als ik daar kom, Niet dus! Dus nog gauw even een kaartje daarvoor kopen, had ik daar mooi gestaan vannacht! Ook maar even opgezocht of daar een mcdonalds of zo in de buurt was waar ik van 23.45 tot 3 uur zou kunnen vertoeven terwijl ik wacht op mn volgende bus. Jawel er ligt een mcdonalds in de straat, nou mooi!

Ik vraag aan de man die voor mij in de bus zit of hij ook naar Mt.Gambier gaat. Ja hij woont er en verteld me dat de mcdrive 24 uur open is, maar dat je niet binnen kunt eten. Maar ze laten je waarschijnlijk wel binnen als je daar aankomt en verteld dat je tot 3 uur op de bus moet wachten.

Zo gezegd zo gedaan, 23.50 u in MtGambier: uit de bus, backpack op de nek, rugtas op de buik, gitaar in de hand, ik krak bijna door! een halve km lopen naar de mac. 3 x stoppen, ademen en GO! Helemaal uitgeput kom ik bij de mac aan, maakt een medewerkster de deur open, ik vertel dak nog 3 uur moet wachten in de vrieskou, of ik aub binnen zou mogen wachten. Ze zegt ik vraag mn manager even. Die zei meteen Nee ze kan niet binnenkomen ze kan buiten op de grond gaan zitten. De medewerkster had duidelijk medelijden met me en zei wat een eikel dr baas was maar ja, geen probleem je hebt het geprobeerd ik loop wel terug naar de busstop.

Dus hoppa weer terug met de handel naar de busstop. Het begon behoorlijk af te koelen. Ere op stond zo'n picknickbankje met tafel maar dan van beton, je weet wel zo een waar je kont aan vast vriest al zou je nog een fluffieonderbroek aan hebben! dus slaapzakje uitgerold en op t bankje gaan liggen. Leesboek erbij maar mn handen bevroren zowat dus dat was ook geen optie meer, nou er was inmiddels een uur verstreken en toen kwam er een 4whdrive aanrijden. Het was de man die bij me in de bus zat! Hij zei ik moest toch even checken of je ok was?! Ik zei tegen 'me misses' we hebben kinderen van die leeftijd en ik moet echt even gaan kijken hoe het is! Nou stap in de auto, de verwarming staat aan, en dan gaan we even een warme chocomel halen, nou dat kon ik niet afslaan! choco gehaald, rondgereden hij heeft zelfs gewacht totdat de bus er was!

Met 3 man zaten we in de bus dus ik had mn slaapzak op de achterbank gegooid en was daar lekker gaan liggen. Niet dat je echt kunt slapen in zo'n bus, behalve net op het laatste moment als je uit moet stappen natuurlijk! De buschauffeur maakte me wakker en zei, moet je in port Fairy zijn? Ik schrok me te pletter! ik dacht huh wat wie hoe?! Je vader was net hier zei de buschauffeur hij vroeg of er een meisje met een backpack en een gitaar in de bus zat. De buschauffeur kon zich wel herinneren dat ie een gitaar in de bagage had gestopt maar had in de bus gekeken en zag me niet zitten, (ik was inmiddels helemaal achter in het hoekje gekropen.)Dus had gezegd nee ze is hier niet. Ik zeg waar zijn we nu?! In Port Fairy! Maar je vader is wr weggereden. Ok ik mn spul gepakt en Lucy gebeld (vrouw van Terry die me op kwam halen) en verteld hoe en wat, dus zij Terry weer gebeld die zich weer omdraaide en me oppikte. Nou en dat allemaal om 6 uur op zaterdagmorgen!

Er werd een eitje voor me gebakken en daarna ben ik een heerlijk bedje ingedoken! Lovely. Ik ga mn australisch rijbewijs aanvragen dan kan ik hier zo weer op de truck springen.

Nou nu zijn jullie weer helemaal bij!

grtz

new adventure!

Hey, ben ik weer, nu vanuit Adelaide.

We hebben gisteren rondgereden tussen Freeling en Gawler (Jenny).

Freeling is home of Mcleods Daughters. De geweldige (he linda) Australische serie die hier opgenomen werd. Na goed, we hebben thotel/cafe gevonden en daarna waren we het zoeken beu. De omgeving waar de serie opgenomenwerd is trouwens afgesloten voor publiek. Je kunt een rondleiding krijgen voor 150 dollar! jaja,zo gaat dat hier, haha.

Gistermiddag naar het station inAdelaide gereden want ik wilde uitzoeken hoe ik bij mnfamilie in Victoria kan komen. (zo'n 1000 km hier vandaan). Nou eerst na lang zoeken het treinstation gevonden (geloof maar niet dat trein en busstation hier samenwerkenlaat staan bijelkaar liggen!) Iknaarde informatiebalie: ik wil van hier naar Port Fairy, hoe kom ik daar?! Port Fairy? waar is dat? waarom heet dat Port? wat ga je daar doen? uhhhhhhhhHO!!!

Ik wildaar gewoon naartoe, datligt in Victoria ik hoef alleen maar teweten hoe ik daar kom! Nou dat gaat niet, dan moet je eerst naar Melbourne, dan naar Geelong, en dan via een andere trein200 km weer terug, moet je f dit nr bellen hoe laat de trein langs weet ik veel waarkomtanders zit je daar vast. Jaja....nrgebeld maar werd niet veel wijzer dus maar besloten om het busstation te gaan zoeken. Nou aangekomen op het busstation, informatiebalie:je kunt kiezen tussen greyhound, interstate en v-line. Ok laten we beginnen bij V-line want greyhound is bezet. Nou allemaal moeilijk moeilijk, vanuit adelaide kan ik niet weg met v-line, dan moet ik bij greyhound zijn, die rijd naar de eerste grote plaats aan de kust en dan moet ik daar uitstappen en vanuit die plaats kan ik wel weer met de v-line verder naar Port Fairy. OK! dus zo 4 keer van de ene balie weer terug naar de andere balie gehupt en een tourtje geboekt. Vertrek om 17.30 in Adelaide en kom om 23.45 in mount gambier aan. dan heb ik daar om 3 uur weer de volgende bus en kom ik om 6uur morgenvroeg aan in Port Fairy. Nou hoppa!

Eenmaal de tour geboekt moesten we nog een plaats vinden om te kamperen. 50 km onder adelaide zou een national park liggen waar we konden staan, wij daarnaartoe gereden, zoeken in het donker, zitten we goed?volgens mij zijn we te ver! omdraaien! en jawel iets te ver omgedraaid, langs de weg in de modder zitten we vast....hmmm not again! weinig auto's te zien... in the middle of nowhere. Ik zeg tegen Ellen: zo begon Wolfe creek ook! (de geweldige film waarin 3 backpackers stranden in de middle of nowhere, de auto niet meer aan de praat krijgen, uiteindelijk hulp krijgen van een stranger die hen vervolgens afslacht. Voor de liefhebbers: ik heb al gehoord dat ze een deel 2 aan het maken zijn! James!). Maar goed, we zagen lichten naderen, kregen hulp, werden uit de drek getrokken en niet afgeslacht! thanx mate! Nou wederom op zoek naar het NP. Gevonden! We reden het donkere bos in, een auto hier, een auto een stuk verderop, een kampvuurtje nog wat verderop.....niet echt een behaaglijk gevoel....maar stop maar even, dan gaan we even een babbeltje maken met de mensen bij het kampvuur. Nou die reageerden al niet op 'Hello'! nog wat dichterbij gelopen, er kwam weinig zinnigs uit de herendie overigens eenhond aan een stoel gebondenhadden. T enige wat eruit kwam was: 'camping here'? Jep zei ik, ' nice in the dark....' Jep zei ik en NOpe dacht ik! Wegwezen hier dit wordt niks, dus doorgereden naar het eerstvolgend kleine dorpje, daar langs de weggeparkeerd, welliswaar langs n kerkhof maar goed die kunnen niks meer doen, de hele rotzooi in de auto naar voren gegooid en achterin de auto gaan slapen. Vanmorgen was het minder plezant doen we de rotzooi wr op moesten ruimen in de vrieskou met .........ijskoude vingers! aaahhhh!

Nou nog even en mn nieuwe avontuur begint weer, met de bus dit keer!

Tot gauw! grtz.... greyhounddundee

weer in de bewoonde wereld!!!

Sow! weg uit de outback! Kan niet blijer zijn!

ik weet niet wat er gebeurde maar ik kreeg zo'n negatief gevoel over me heen daar.

In Alice Springs had ik al zoiets van, pff nergens zin in, geld bijna op ik wil hier echt niks meer uitgeven. De reis was toch een stuk duurder dan ik dacht, iedere dag weer een briefje van 50 bijleggen om te tanken, werd er een beetje moedeloos van. Ik werd zelfs moedeloos van mezelf diezichzelf zo moedeloos voelde dat ik er nog moedelozer van werd...(??!!)

Ellen wilde graag kameelrijden, eerst had ik zoiets van: hmm ga ik mee of niet? kost weer geld maar aan de andere kant, zitten te mokken over iets waar je toch niks aan kan veranderen heeft ook geen zin en maakt t voor niemand leuker, dus alah! op die kameel! Nou een hele ervaring! echt geweldig! met een stuk of 7 kamelen achterelkaar (2 pers per kameel) en dundee met een touw aan onze kameel gebonden liep voorop. Een paar kangaroos zien hoppen in het national park (tis inmiddels al gewoon geworden).

De dag erna weer verder rijden, en nog een stuk rijden, en nog een stuk rijden. Wat een goeie zin! haha, not. maar toen kwamen we bij Kings Canyon. Je kon een wandeling van 6 km maken door het rotsachtig gebied, nou hop! ertegenaan, even lekker doorstappen! Super, erg mooi daar, foto's komen gauw genoeg! Savonds nog een stuk gereden, en de dag erna een heeeeeel stuk, en de dag erna nog een heeeeeel stuk. Op naar Uluru, ofwel Ayers Rock. Daar een wandeling omheen gemaakt van 10 km. Een indrukwekkende rots en daar had je t ook wel mee gehad. Tja ik kan erniks anders van maken, mn gevoel zei: blij als ik weg ben uit dit nowhere land. dus daarna nog 3 volle dagen gereden.....van smorgens 8 tot savonds 17u, je zou zeggen dat ik wel wat gewend ben als chauffeur maar hier werd ik echt niet vrolijk van.

Vanmiddag reden we Port Augusta binnen: bewoonde wereld en zoveel groene bergen echt prachtig!!!!!!! ineens sloeg alles om en ik had dat heerlijke gevoel weer van Yes!! komt helemaal goed!! We hebben er weer zin in!

Vanavond aangekomen in Melrose, een prachtig plaatsje waar we nu op een prachtige camping staan, in de bergen, inmiddels overal kampvuurtjes want hoe lager we nu gaan, tja hoe kouder t wordt, maar goed wat maakt t uit ik heb mn levensstrategieen al uitgedokterd! 2 paar sokken waar de fluffy joggingbroek ingestopt wordt, 2 hemden, een tshirt een trui en een vest met muts, de muts over t hoofd en de touwtjes geknupt, de slaapzak in, deze heeft ook een muts eraan dus die gaat ook nog over t hoofd en ik kan m helemaal aantrekken totdat er een klein gaatje blijft voor te ademen! super! Twordt wel steeds lastiger om op te staan smorgens!! en nog erger: van de kou snachts gaan plassen...ohhh echt wachten tot mn blaas bijna ontploft en dan moet je wel! maar goed er zijnvele wandelroutes hier dus morgen heerlijk een dagjewarmlopen op mn afrolschoenen! echt aan te raden! lopen beter dan wandelschoenen! heerlijk!

groetjes!!!!!!

between Mount Isa and Tennant Creek...

We zijn inmiddels overgegaan van 'camping' naar 'free camping'. Het grote voordeel van free camping is dat het free is! In Ozzie heb je de zogenaamde 'rest area's' langs de grote wegen, een soort pitstop-picknick-driver surviver plaatsen waar je gratis mag staan. Met een authentieke ecotoilet en een koude douche! (Maar we vinden onderweg meestal wel een plekje om te douchen, gister bijv op een tankstation) Sommige rest areas zijn erg gezellig en we gaan natuurlijk ook alleen op plaatsen staan waar al meerdere campers staan. Het overgrote deel wat op rest areas campeert zijn de Australiers zelf. Meestal erg praatgrage mensen die je overweldigen met informatie over t hele land. Leuk, meestal, maar soms ook vermoeiend want sommige raken niet UITGEPRAAT!

Nu staan we langs de snelweg tussen Mount Isa en Tennant Creek, we rijden nu gemiddeld zo'n 400 km per dag, de ene dag wat meer de andere dag wat minder. Maar vannavond zaten we even onze route door te nemen (tis om de 600 km een keer afslaan hier dus erg moeilijk is het niet om de weg te vinden!) Maar goed, ineens kwam er een meneer bij ons staan. Ik had al een triotje zien zitten een stukje verderop, een vrouw van rond de 65 met een man van dezelfde leeftijd, en een man van rond de 40 (even zo grofweg geschat om jullie een beeld te kunnen schetsen). Ik zei al tegen Ellen: Dat is echt zo'n ziek gezin waar de zoon op zoek gaat naar slachtoffers en de familie het slachtoffer gezamelijk verorbert! Haha, jah je komt hier op gedachten in de outback!

Maar desalnietemin; de zoon (even aannemende dat t de zoon is) kwam dus bij ons staan. Wankel van de drank of van iets anders, slispelend van het of geen tanden meer hebben of van de drank of van iets anders, zn broek steeds optrekkend van het niet dragen van een riem, van de jeuk, of van de drank of van iets anders, konstant zn handen inelkaar wrijvend van de jeuk of van de drank of van god weet wat!, vertelde hij intussen dat we aan de andere kant van de weg gratis koffie konden scoren. Oh nice...maar....we drinken geen koffie! Nou ja thee hadden ze misschien ook wel. Hij vroeg ons waar we naartoe gingen. 'Tennant Creek en daarna naar Alice Springs.' Vervolgens vertelde hij dat als we iets eerder aan waren gekomen hier dat we alcoholcontrole gehad zouden hebben want de politie had hier gestaan. (tegenover de weg ligt een politiebureau, best wel geruststellend jah).

Nou toen vertelde hij hoe we in Tennant Creek konden komen. (De weg waar we nu aan staan en dan 350 km verder, aan een stuk rechtdoor duh!) Maar evengoed lief van de man om ons de weg te wijzen! haha. We moesten erg veel moeite doen om m te verstaan vanwege het slispelen van het geen tanden meer hebben ofwel vd drank ofwel van iets anders, maar als je binnen 10 min tijd al 6 x 'sorry?' hebt gezegd omdat je het niet kan verstaan knik je iedere 7e keer maar 'ja' ofwel 'nee', of lach je heel hard om een grap die hij aan zn gezichtsuitdrukking te zien niet gemaakt had...!oeps..! Nou hij wenste ons 'a save trip'. En vervolgens bleef hij staan en vertelde verder...

De man trekt zn broek nog een keer flink tot onder zn oksels op omdat hij geen riem ofwel....je weet wel! Hij vertelde over wat er overal te zien was, en waar we naartoe moesten gaan, alles met een serieus gezicht, geen hoekje aan zn mond wat neigde tot lachen of vriendelijk kijken. Hij wenste ons 'a verry safe trip'... Toen vroeg hij of we naar Darwin gingen;' nee daar gaan we niet naartoe.' Maar als je daar naartoe zou gaan dan moet je daar en daar naartoe, als je Darwin binnen komt rijden links recht en dan het caravanpark op. Je kunt daar ook ergens zwemmen in een creek want het is daar erg heet. Er zitten krokodillen in het water maar die doen niks, kun je gewoon zwemmen! ( heel australie waarschuwd ons voor krokodillen, overal staan borden bij het water maar hij zegt dat ze niks doen). Ok! Wij lachen maar het was wederom blijkbaar geen grap...hij trekt zn broek nog s op.... en zegt: have a save trip, I really hope you do...! We'll see us again..!

OK DAN! nou na nog zo'n 10 min verhalen over plaatsen waar we niet naartoe gaan wenst hij ons wederom a save trip en ondanks dat hij de andere kant opgaat denk hij dat we elkaar nog tegenkomen... Nou voor mij hoeft t niet persee. Hij strompeld weg omdat...ja weet ik t waarom ie strompeld, kan zoveel betekenen! Ellen ligt met de deuren op slot in de auto, ik lig in mn 'veilig' tentje..haha! Na ja, geeft ons weer iets om over te dromen vannacht!

Good night sleep tight don't let the moskietos bite!

outbackdundee

Nou inmiddels is het 2 dagen later en leven we nog steeds! Vandaag aangekomen in Alice Springs. Koud hier! We zitten zelfs in de tent nu want tis nog te koud om buiten te zitten! Na de vele waarschuwingen die we gedurende onze trip in Ozzie kregen over Aboriginals die in de outback nogal eens langs de weg staan, kunnen we t nu met eigen ogen zien!

Niet stoppen als ze langs de weg staan met pech, en vele verhalen over dat ze zelfs in staat zijn hun auto tegen een boom te parkeren, alsof ze een ongeluk hebben gehad zodat je stopt en ze je vervolgens beroven of met je auto ervandoor gaan en jou laten staan, of nog erger als ze je niet laten staan maar meenemen. Nou zo'n verhalen daar word je mee doodgegooid. Eerlijkheid gebied mij te zeggen dat het moeilijk is om je visie helder en open te houden naar de aboriginals na het horen van niet 1 verhaal maar meerdere verhalen van compleet verschillende mensen, en dan ook nog verhalen die erg veel op elkaar lijken. Ik probeer een open houding te hebben naar de Aboriginals maar als je ze ziet lopen is er echt geen een die vriendelijk kijkt. Ze kijken echt kwaad uit hun ogen. Je voelt de apartheid enorm hier. De vriendelijke Australiers die je overal aanspreken en de Donkere (letterlijk en figuurlijk) Aboriginals die rond de winkelcentra hangen, rotzooi op de grond gooien. Ze hangen en slenteren overal. Uiteraard is hen enorm veel afgepakt in het verleden en moeten ze zich aanpassen in een wereld die ver van henzelf afstaat. Ik vraag me af hoe diep dat nu nog in de jongere generatie 'aboriginals' zit. In hoeverre kun je nog spreken van een volbloed aboriginal? Ze staan ver van deze wereld af, ik zou wel eens een verhaal van hen kant willen horen, maar net zoals de blanken een bepaald beeld hebben van hen, hebben zij ook een bepaald beeld van de blanken, 'zij die ons land inpikten'. Lees wel: ik spreek in de algemeenheid, dat wil niet zeggen dat iedere blanke zo denkt en iedere aboriginal maar dit is het beeld wat mij gecreeerd wordt hier. Ik heb ook een aantal blanke Australiers ontmoet die heel veel geluk hebben gehad om met een Aboriginal te mogen spreken, en die zijn erg dankbaar daarvoor, ze hoorden geweldige verhalen en wijsheden. Ze zeiden ook: deze 'echte' aboriginals kom je normaal niet tegen, ze wonen in de bush bush en praten normaal niet gauw met blanken.

Ook vertelde een australische jongen die in de bouw werkte:

Ik heb in een community gewerkt in de outback, zeg maar dorpen die gebouwd worden voor aboriginals. De regering pompt er enorm veel geld in om ze in luxe woningen te laten wonen, om de aboriginals daar te houden zodat ze niet naar de steden trekken endaaroverlast veroorzaken. De jongen zei: we bouwden huizen voor die mensen en binnen een week zag t huis er uit alsof er al 30 jaar in geleefd was. Vies, ongedierte, hij vond zelfs in de koelkast een apekop! Jah wat wil je, eerst ben je bushman, gewend om buiten te leven, te leven vd jacht noem maar op en ineens krijg je een huis onder de kont met een tv en een koelkast?!

Tja vele verhalen, wat er echt in ze omgaat...geen idee.

Dat was het wel weer zo'n beetje...

Morgen gaan we op een kameel rijden in the sunset...!

bibber de bibber vanuit mn tentje!

we zijn de kruimeltjes suiker...

Hoi!

Once upon a time... verzon ik samen met Eef op weg naar de wintersport een liedje over kruimeltjes suiker (en nog veel meer liedjes, ook nog een over een bosschebol met een kers er bovenopmaar ik zal jullie de details besparen!)

Maar dus, ja uhm die kruimeltjes suiker hoe worden die eigenlijk gemaakt? waar komt suiker vandaan? tjah nog nooit echt in verdiept eerlijk gezegd, daarvoor moet ik naar Australie om me dat af te vragen!

Nou hier vond ik wel redelijk wat antwoorden, ik kon er echt niet meer omheen hier tussen de sugarcanefields!

Sugar cane behoort tot de grassoorten. Als het volgroeid is om af te snijden zijn de stengels tussen de 2 en 4 meter hoog en 30 tot 40 mm dik. Suiker wordt gemaakt van het sap wat de plant opslaat in zn stengels. Zo'n 95 % van de australische sugar cane groeit in Queensland.

Ruwe suiker is Australisch 2e gewas wat het meest geexporteerd wordt. (tarwe is nr 1)Suikerriet groeit 12 tot 16 maanden voordat ze geoogst kan worden tussen juni en december van elk jaar. Wanneer hetgeoogst wordt, staat hettwee tot vier meter hoog. Het suikerriet wordt geoogst door zelfrijdende oogstmachines. Er zijn twee methoden gebruikt om suikerriet teoogsten:
In sommige riet groeiende gebieden, is het mogelijk om het riet groen te oogsten. De overgebleven stekken vormen mulch (?) dat vocht vasthoudt wat onkruid helpt te bestrijden en bodemerosie helpt te voorkomen.

Inandere gebiedenwordt het suikerriet verbrand om bladeren, onkruid en andere zaken die moeilijk te verwijderen zijn dmv. freesbewerkingen. In beide processen, beweegt de oogstmachine langs de rijen van suikerriet, verwijdertde groene toppen vande riet stengels, snijdt de stengels af op de begane grond en hakt de stok in kleine lengtes genaamd knuppels. Deze worden geladenin bakken, waar een dieselmotortreintje voorhangt.Deze brengt het per spoor naarde molen voor de verwerking tot ruwe suiker. Queensland molens bezitten en exploiteren 4 000 kilometer smalspoor, die snelle levering van riet aan de molen zorgt. Dit is erg belangrijkwant suikerriet moet worden gefreesd binnen 16 uren na de oogst, omdat suikerriet begint te bederven als het niet wordt gebroken binnen die tijd. (Alszedit aan het verbranden zijnhangt ereen rookpluim boven de hele stad en je ruikt t van kilometers afstand, geen lekker geurtje!)

80 tot 85 % van de australische ruwe suiker wordt geexporteerd. Dat komt neer op zo'n 4 miljoen ton ruwe suiker per jaar.

sow nou, weer wat wijzer!

Inmiddels hebben we een aantal mooie national parken gezien. We hebben 2 nachten in een prachtig kampeerpark geslapen waar ik mn tentje onder de lianen opgezet had. (In de hoop dat Tarzan s n keer voorbij kwam zwiepen maar helaas..!) Achter ons had een jongen zn tentje opgeslagen, volgens mij in de leer voor kungfupanda of iets dergelijks. Zat/lag de hele dag in/om zn tentje in kleermakerszit wierrook te branden. Had beter bij Mr Miyagi in de leer kunnen gaan als je t mij vraagt (wax on wax of wax on wax of..) maar goed!

savonds op t park in een klein restaurantje gegeten waar een Srilankees zich als kok uitgaf. Nou dat moeten we eens proberen. Ja hoor: ma flodder in de bediening! Sluikpekelig haar, een halflange wijde rok (de laarzen dan net niet) een flodderig vest met soort van een sjaal om het mooier uit te laten zien) Ze kwam heel bescheiden en nederig (dat dan wel) naar ons toeenboog zich voorover om de bestelling op te nemen met t haar voor haar ogen... ok! Toen ik mn bestelling doorgaf pakte ze mn menukaart en hing voorovergebogen met t haar voor haar gezicht op de menukaart en schreef letterlijk alles van de menukaart over, gniffelde/mompelde wat. Toen kwam ze weer rechtop en tzelfde riedeltje met het vooroverbuigen enhet haar bij het doorgeven van het hoofdgerecht en bij Ellen's bestelling.

Toen we vroegen of ze zoete wijn hadden zij ze, I'm not sure... dus we keken haar aan van: ja? ga even checken dan!?? Maar daarachteraan kwam we hebben bier! haha! na ja, we konden nog niet reageren of ze slofte weer weg. een kwartier later kwam ze o zo verontschuldigend terug dat we zo lang moesten wachten en ze vroeg wat we wilden drinken...(de wijnvraag werd niet beantwoord dus dan maar een koude rakker!). Omdat t hoofdgerecht ook even op zich liet wachten kwam ze zich weer nederig verontschuldigen dat het zo lang duurde. Wij waren inmiddels al aant het kaarten geslagen dus geen probleem, no worries. Toen ze zich daarna echt nog 2 x binnen een kwartier opnieuw kwam verontschuldigen voor t lange wachten werd t wel een beetje vervelend moet ik zeggen!

Nou uiteindelijk kreeg ik n berg droge rijst met een paar stukken kip (de ene helft lekker de andere helft rauw) en een kommetje zure yoghurt, JAHMMM ...not!) haha, nou mam had nog nooit zo lekker gegeten als in Sri Lanka zei ze, ik denk dat ik net even een verkeerde ervaring heb opgelopen hier!

Maar goed, Ma Flodder telde de drank niet mee op de rekening dus al met al...... heeft het nog teveel gekost eigenlijk,,, haha.

Vandaag zijn we in Cape Tribulation geweest. Erg mooi! Met de veerboot oversteken van kessel naar Reuver maar dan voor 22 dollar! jah je moet er wat voor over hebben!

Nurijden we steeds meer naar het binnenland, richting de outback dus het bereik zal er niet beter op worden hier, telefoon is sowieso stukken minder dus dan weten jullie dat!

Nou dat was het wel weer! groeten vanuit de jungle!

dundee

Het leven is net ganzenborden. Je kunt steeds opnieuw beginnen, tenzij je in de put blijft zitten.

Gday!

Ja Rob when the going get's though Schreurs get's going, and that's what I did! Today I kept going...650 km up North! Freedom!

Na gistermiddag had ik het eigenlijk wel een beetje gehad met mn baas dus ik had al het voornemen om vandaag te vertrekken daar, maar ik dacht ik wacht nog even af wat de planning is en dan zien we wel.

Gisteravond had Adam voor ons gekookt, hij had 2 uur in de keuken gestaan om garnalen met rijst en pittige saus klaar te maken. Om 18u was het eten klaar maar de baas was nog nergens te bekennen. Nou eerlijk waar, we hebben 1,5 uur op m gewacht, niemand durfde blijkbaar te eten omdat HIJ er nog niet was! Na ja, uiteindelijk toch maar zonder m gaan eten. De schoonbroer vd baas schoof na 1 hap zn bord aan de kant en zei dat t veel te pittig was en dat de garnalen te doorweekt waren. (nah daar zit je dan (adam), heb je 1,5 uur garnalen staan pellen!) zijn zoon vond t ook maar niks en ging aan de cornflakes!

Een half uur later kwam de baasbinnenstormen, aan de telefoon met een werknemer,hij ging echthelemaal door t lint! Schelden tieren fuckhier fuck daar (jullie kennnen t inmiddels wel!) en vervolgens hing hij natuurlijkwr op.Toen draaide hij zich naar ons toe: (ik zag inaan zn gezicht de bui al weer hangen)' and you fuckingtruckdrivers can't you do anything right?!' nee blijkbaar niet! om te omschrijven wat erdoor mn hoofd gingtoen moet ik eerst even een mopje vertellen: lopen 2 kippen in de ren, zegt de ene'tok' zegt de ander 'are you tokking to me?'Nah dat dacht ik dus 'are you tokking to me?!' Toen washet wel duidelijk dat ikdaar niet meer wilde zijn. 10 min. later komt meneer gezellig erbij zitten, grapjes te maken en te lachen alsof erhelemaal niks gebeurd is! What the hek?! are you tokking to me again?! echt ongelooflijk hoe ie vaneen driftbui om kan slaan in een bui van lachen en doen alsof er niks gebeurd is! Vervolgensdeed hij nog niet eens de moeite om van Adam's kookkunst te proeven, nee meneergingwel wat halen bij de mac donalds! Daar zat hij dan mac te eten met zn schoonbroer en zn neefje,daar zatAdamdanmooi te kijkenmet een volle pan met rijst en garnalen...

Uiteindelijk iedereen naar bed en geen kans meer gehad om met m te praten. Dusvanmorgen vroeg opgestaan om zonder de rest erbij met m te kunnen praten. De plannen waren blijkbaar weer gewijzigd en de vrachtwagens moesten terug naar Brisbane! Jah ik zeg, ik ga niet nog verder terug naar beneden, wij gaan lekker verder met onze reis. Ok prima, geregeld dan. Geen vuiltje aan de lucht, loon is overgemaakt dus no worries. Vlak voordat we gingen kreeg ie weer een driftbui en kreeg Adamer nog even flink van langs en daarna was het : 'have a save trip, enjoy your travels bladiebla! OK DOEI!

En nu zit ik weer heerlijk te bibberen in mn tentje 650 km verder! In HomeHill waar we 4weken geleden ook stondenlangs een groot zwembad.En niet zomaar een tentje! Ik heb een upgrade gekregen! ik kan er zelfs in staan! haha, maar das weer een ander verhaal! In het kort: een jongen die bij ons op de camping zat in emerald had een meisje uit Frankrijk ontmoet. Ze waren 3maanden samen aan het reizen als stelletje en hadden ruzie gekregen. Zij was er met de baas van een nachtclub vandoor gegaan zei ie, ze hadden 'snachts nog ruzie gehad en zij had met het gaspitje naar m gegooid! Kortom: hij was zn spullen aan het pakken en we mochten zn tent hebben en nog wat etenswaren, het gaspitje met een deuk erin! haha, nee grapje, maar vanalles dus en jah wat doe je dan als backpacker: AANNEMEN DIE HANDEL! dus nu lig ik in een tent waar ik 5 xrechtsom omkan draaienvoordat ik het tentzeil raak! (was wat voor die japanners geweest!)

Live as if you were to die tomorrow. Learn as if you were to live forever!(Ghandi)

a smile is the prettiest thing you can wear (dundee!)

- Everyone wants happiness without any pain, but you can’t have a rainbow without a little rain...

Comfortabele dingen doen maakt je nooit rijk, wel de oncomfortabele, ongeloofelijke en de onzekere dingen.

Ken je dat gevoel van: 'Ohh heerlijk ik ben weer thuis, lekker in mn eigen omgeving, hier waar ik me thuis voel en tot rust kom'. Een plekje om terug te keren eens in de zoveel tijd (voor de meesten iedere dag).

Ik vroeg me af voordat ik naar Australie ging, of ik daar moeite mee ging krijgen, geen vaste basis hebben. Ik moet zeggen, waar ik iedere avond mn tentje ook opsla, dat tentje is mn thuisbasis. Hoe eenvoudig hetook is:het geplaar met strandluchtbedjes die steeds leeglopen en kapot gaan, het kleine minikussentje waar ik op lig, uit je tentje stappenen erachter komen dathet niet t gras is wat kriebelt maar t zand wat tussenjetenenzit, de handdoek vergeten als je een douche neemt en je je af moet drogen aanje string,de zaklamp die je om 18uur al nodig hebt omdat t dan al donker is,het maakt niet uit in welke stad dat tentje staat maar dat is mn comfortzone.

Nu zitten we in een huis met een tv, een koelkast, kookplaat, wc en douche om de hoek, warm binnen maar met mensen waar we ons helemaal niet thuis bij voelen. Dus helemaal geen plek om graag thuis te komen. Echt vervelend is dat...geen lekker gevoel. Ik zit veel liever alleen in mn eigen huisje (of tentje!)dan met 8 mensen samen in een huismetalle luxe,waar ik me niet goed bij voel.

Vanmorgen opgestaan, de baas was al naar de werkplek, had niks gezegd gewoon vertrokken. Adam Ellen en ik dus ook naar de werkplek, alle informatie die bij mij terecht moest komen ging via Adam. Hij was ineens de contactpersoon tussen mij en mn baas. Ohhh echt hoe kinderachtig kan het zijn, dacht ik??! Maar goed dan maar gaan rijden. de 2e lading ging t weer helemaal mis. Natuurlijk kan ik niks meer goed doen, en hoe meer iemand je het gevoel geeft dat je niks meer goed kan doen, hoe minder goed het ook allemaal gaat!! (nog te volgen?) Omdat mn baas niks meer zei, en de wagen geladen had en naar de andere kant vd bouwput reed met zn graafmachine startte ik de auto en wilde wegrijden. NOUW! meneer kwam aanvliegen, WHERE THE FUCK ARE YOU GOING! WHERE THE FUCK DO YOU WANNA GO?! sow! nou ik wilde wegrijden, maar hij was blijkbaar nog niet klaar met laden... Tot overmaat van ramp zat ik ook nog s vast in de zachte bouwgrond waardoor ik de hele lading er weer uit kon kiepen en mn lieftallige baas m weer mocht laden! Je kunt zelf wel invullen hoe blij dat ie was...

Moraal van het verhaal :

Hoe meer druk je op iemand legt hoe meer druk die zal voelen, met gevolg dat het niet meer soepel verloopt en er meer fouten gemaakt (kunnen) worden puur als gevolg van die druk.

Hoe meer je iemand t gevoel geeft dat fouten niet geoorloofd zijn, hoe meer iemand op zn tenen gaat lopen. Wederom geen soepel proces.

Negeren, niet communiceren, niet duidelijk zijn in wat de bedoeling is schept ontzettend veel verwarring en onbegrip en wederom verloopt het niet soepel.

Zo voel ik het iniedergeval! kritiek is zeker toegestaan maar ik kan slecht tegen kritiek waar geen ruimte gegeven wordt tot het bespreken van het probleem waardoor je samen tot een oplossing kunt komen of het iniedergeval uit kunt praten om weer op goede voet samen verder te kunnen.

Erg bedankt trouwens voor jullie reacties! Doet me goed, geeft wr energie en ook jullie zijn een stuk van mijn tentje!

grtz dundee!

Soms moet je even in de schaduw lopen, om weer van de zon te kunnen genieten!

When nothing goes right, GO LEFT!

vandaag was weer een boeiend dagje!

Vanmorgen om 7uur wilden we vertrekken in de vrachtauto (ellen ging gezellig mee).

Toen we op de bouw (gesloopt tankstation) aankwamen konden we ons weer omdraaien want er moest blijkbaar iemand komen kijken of de tanks nog in goede staat waren om ze eruit te halen en diegene kwam pas tegen de middag. Voor die tijd mocht er ook niks meer gedaan worden, dus Ellen en ik naar Dreamtime, een cultureel centrum over aboriginals. Rondleiding gehad, was erg interessant.

Om 12uur belde de baas dat we konden vertrekken.

Laat ik eerst iets over mn vrachtauto'tje vertellen:

Ik moet aan de linkerkant instappen (nu denken jullie JAH?? nou hier stap je normaal rechts in, maar omdat die deur niet meer werkt stap ik links in en klauter ik vervolgens over een zand/rommelberg om me tussen de bestuurdersstoel en het stuur te wrikken.

Lossen gaat als volgt: De Achterklep/achterdeur van de bak (gate) moet ik openrammen met een koevoet, eerst om de vergrendeling eraf te slaan, dan om de gate open te wrikken. Met wat gewrik en getrek en geduw en middels mn hele lichaamsgewicht (wat ik probeer te verdubbelen qua stootkracht door een aanloop te nemen) gaat de gate uiteindelijk wel open. Dan moet de gate nog vastgezet worden met een vergrendeling aan de zijkant van de bak zodat de deur niet openvalt tijdens t kiepen. Die vergrendeling is al 2 x afgebroken. Uiteindelijk last de baas m er wel wr aan met een accuklem en een draadje waar hij wat spanning op zet. Dan de bak kiepen en door de kracht van de betonblokken die eruitvallen wordt je als een raket naar voren geschoten dus handen aan het stuur en je schrap zetten!

Vervolgens moet die gate ook weer dicht....!!!

Als ik geluk heb gaat de vergrendeling aan de zijkant meteen los, en anders volgt het koevoet - duw- trek- en lichaamsgewichtverhaal van hierboven vervolgens. Als de deur dan klaar is om te sluiten zet ik me wederom schrap, haal ik eens diep adem, neem ik een aanloop en grijp de gate en probeer m zo hard mogelijk dicht te rammen zodat ie zo goed mogelijk dicht valt. Meestal is dit niet het geval en volgt wederom het koevoet - duw - trek en lichaamsgewichtverhaal van hierboven. (Weet wel, voor iedere actie is een andere koevoettechniek vereist!) Als de gate eenmaal gesloten is stap ik via de linkerkant weer in, koprol ik over de puinberg en kan ik weer rijden!

Ronde 2: ik weer geladen, het laden gaat als volgt:

Mn baas grijpt de betonblokken/betonplaten, (of gewoon betonrommel!) met zn graafmachine en laat ze met grof geweld in de laadbak vallen. En duwt en ramt zoveel mogelijk beton erin (Ik zit in de cabine met de handrem met 2 handen aangetrokken, maar omdat deze niet meer werkt houd ik de voet flink op het rempedaal. (Daar krijg je flinke beenspieren van kan ik je vertellen!) Dit alles is vereist omdat de wagen anders simpelweg alle kanten opvliegt, nu eigenlijk nog dus inclusief mezelf). Echt ik denk dat weinig mensen een vrachtauto ooit zo hebben zien schudden maar goed! Vervolgens weer naar de losplaats:

Wagen gekiept maar een betonplaat zit er zo hard ingeramd dat ie tussen de zijkanten vd bak blijft hangen. Echt alles geprobeert, bak omhoog, bak omlaag, vooruit, achteruit, keihard op de rem (maar ja omdat de rem t niet goed doet geeft dit geen schokeffect). Dus die betonblok ging er echt niet uit. Adam nog alles geprobeerd maar tevergeefs. Dus dan maar met een halve lading terugkomen. Maar eerst nog de gate sluiten.....

De baas had m Helemaal scheefgeramd dus samen met adam en ellen, liggen duwen trekken, eraan gehangen, geslagen en ook het koevoetverhaal kwam er weer bij, maar niks hielp.. Ik heb m uiteindelijk op een heuveltjegezet misschien dat we m dan beter dicht zouden krijgen, helaas kon ik niet meer uitstappen want ik moest de voet om de rem houden anders zou de vrwagen van het heuveltje afrollen...na 3 kwartier maar met de gate open gekiept zodat de deur de grond raakte om m zo weer recht te buigen. Dit 2 x herhaald en de gate ging wr dicht! JOOW!

Ronde 3: Geladen - gelost

Ik had gistermiddag nog afgetankt. (volgens de gemiddelde berekening kan ik zo'n 5 ritjes rijden en dan moet ik tanken) OH JA klein detail: de tankmeter doet het niet, net zoals de meeste meters overigens. Volgens mn berekening moest ik morgenvroeg tanken. Ik had m liever vannavond nog afgetankt maar ik had geen tankpasje. (die had ik er van de week ingelegd maar de baas had m er blijkbaar weer uitgehaald). Dus ik dacht, dan tank ik m morgen wel af. Je voelt m al aankomen he...???!! Die 30 minuten vooruit en achteruit gassen om die betonplaat eruit te krijgen had nogal wat brandstof gekost en dat zat niet in mn berekening..

dus op de terugweg, 10 kilometer voordat we terugwaren stonden we stil....geen druppel diesel meer.... hmmm. Ik de baas gebeld...'How the fuck did you run out of fuel!' 'I'm not impressed' en toen hing hij op... oke, dan maar wachten...

Na een uurtje kwam hij aan, schold nog wat, paar kannen diesel erin, ontluchten en binnen 10 min waren we weer aan het rijden. ' There's no excuse for this, how can you explain this!! enz enz. Nou hij smeet de deur dicht en ging er vandoor. Oke! Ik kon er eigenlijk alleen maar om lachen want hoe kun je iemand nu serieus nemen als hij zo tegen je tekeer gaat? Ik denk niet dat je iemand reden of kans geeft om iets uit te leggen als je op een agressieve manier benadert en wat je bereikt is dat degene (ik nu dus) zoiets heeft van: zout maar op met je gedoe, als het zo moet ga ik nog geen excuses maken, dan wordt t gewoon jou probleem en niet het mijne!). Ik weet van mezelf dat ik mn uiterste best doe en dat ik echt niet voor de lol de tank leeg laat lopen. Als hij denkt dat niemand een fout mag maken (en ik heb sterk t gevoel dat nooit iemand goed genoeg voor m is) dan maak je het jezelf erg moeilijk denk ik en bereik je eerder het tegenovergestelde.

Vannavond was t Adam's beurt om te koken, Ellen en ik wilden al ergens anders gaan eten maar omdat Adam kookte hadden we beloofd om mee te eten. Toen we echter terugkwamen in het huis, stonden de baas met zn zus en haar man en adam klaar om te gaan uiteten. Wij kwamen binnen en zij gingen! En ze vroegen of we even langs de mac wilden rijden om wat voor de 11jarige zoon te gaan halen...!! Oke dan!

Nou dat was weer een interessant dagje!

Volgende ontwikkelingen zullen spoedig wel weer volgen.....

- Don't worry about the world is coming to an end today. It's already tomorrow in Australia.