Java...deel I

Ik heb een binnenlandse vlucht van Denpasar naar Jakarta..... Op de luchthaven in Denpasar zit de ruimte voor de gate heeelemaaal vol, stoelen allemaal bezet en op de grond is hier en daar nog een stukje tegel te zien... sow wat een drukte, voor even is dat niet erg maar ik ben al meer dan 30 min naar het scherm aan het staren of mn vlucht al kan boarden.... 2 vluchten naar Jakarta...de ene vertrekt 10 min later dan mijn vlucht, ik wil toch echt in het goeie vliegtuig stappen...! De andere vlucht kan toch al boarden... mijn vlucht staat nog steeds op het scherm... als het scherm maar werkt! Er wordt vanalles omgeroepen in het Balinees waar ik echt helemaal niks van kan verstaan omdat het zo hard geschreeuwd wordt....en oh ja ook omdat ik de taal niet helemaal begrijp! :) Na het bericht staat een horde mensen op en rent de andere kant op! Oh als die maar niet dezelfde vlucht hebben dan mij! Ik kijk stiekem op het vliegticket van het meisje dat langs me zit ( ze ziet eruit alsof ze de taal beter verstaat dan mij!) en daarop staat hetzelfde vluchtnummer als ik heb! ok! we zitten blijkbaar nog goed....nog een uur op het scherm staan kijken (staat nieteens bij dat er vertraging is...een uur...werkt het scherm wel zeker??) en gelukkig staat er dan eindelijk 'boarding'. Yes! Op naar Jakarta waar ik mam en lei en de rest van de Fox groep ontmoet...Ik ben wel een uur later maar volgens mij komt dat precies uit met hun vlucht....

Omdat ik op een binnenlandse vlucht binnenkom en zij op een buitenlandse moet ik eerst met de bus naar de andere terminal...hmm ze zijn al lang geland....die zijn waarschijnlijk al onderweg naar het hotel... Meteen komen er 4 jongens bij me staan die vragen waar ik naartoe moet...het zijn taxichauffeurs...ohhh meteen weer op je huid! Maar goed uiteraard ben ik dit keer helemaal georganiseerd en voorbereid en heb ik een briefje met de naam van het hotel waar ik naartoe moet... bovenaan op het briefje heb ik geschreven :Hotel Jakarta met eronder de naam en het adres... alleen blijkt de naam en het adres een hotel te zijn in Balie.....hmmm toch ergens iets misgegaan in mn strakke voorbereiding... haha, ik begin een beetje de kriebels te krijgen van de taxichauffeurs die om me heen staan te dringen en ik zeg ik ga even ergens zitten om het briefje te pakken waar het hotel opstaat waar ik naartoe moet. maar waar je ook naartoe loopt om rustig te gaan zitten, ze lopen gewoon rustig met je mee en gaan gewoon rustig langs je zitten en kijken rustig hoe je aan het zoeken bent tussen je administratiepakket wat er na een jaar niet meer zo strak en recht meer uitziet tot je de informatie hebt waarop ze rustig zitten te wachten....hier word ik dus NIET RUSTIG VAN!!!!

Nergens een ander briefje te bekennen dus ik vraag aan de taxichauffeurs of er ergens wifi is zodat ik het adres via mn mail op kan halen. Nou daar komen ze met een kar aan waarop ze je tas willen gooien en naar het internetcafe op de 2e verdieping willen brengen, Nee Ho STOP!! ik kan mn tas zelf dragen en ik vind het zelf wel zeg ik, dank je.. vervolgens komen ze je alsnog achterna....in de lift...nou er is wifi maar mn computer die het inmiddels weer deed, besloot op dit moment om het toch weer even NIET te doen!!! arggg!!

Ik vroeg of ik gebruik kon maken van de computer bij een 'internetcafeetje' (met 1 computer). Ja zeker kan dat: 5 euro..! 5 Euro? ohh maar ik hoef maar 1 minuutje erop om iets op te zoeken, ben zo weer klaar. ik geef je 2 euro! Nee het was allemaal geen feest vandaag dus dat lukte hier niet. Ja ik denk ik verzin wel wat anders, tis goed!

Dus toen kwam ik bij een telefooncellenwinkel (?) uit... daar zou ik dan kunnen bellen (zeiden de taxichauffeurs die nog altijd aan me hingen!) Ik zeg dat ik INTERnationaal wil bellen, jaja tis allemaal mogelijk zeggen ze. Dus ik bel naar de mobiele telefoon van mam en krijg een Indonesische vrouw eraan. Das niet goed...ik krijg zon gevoel dat ik hier geen internationale gesprekken kan draaien en dat ze me dadelijk ook nog om geld gaan vragen... na een 2e mislukte poging liep ik dus ook weg, ik zeg dit heeft geen zin... Betalen betalen....! ja niks betalen betalen, je zegt dat ik kan bellen hier en het lukt niet dus ik ga helemaal niks betalen! Daag!

Natuurlijk begon ik me langzaam toch een beetje zorgen te maken hoe ik in hemelsnaam nog bij het hotel kon komen waarvan ik helemaal geen gegevens had...Ik besloot om maar even naar beneden te gaan om rustig op de grond tegen de muur te gaan zitten, uiteraard samen met de taxichauffeur die ook nog steeds RUSTIG achter me aan hing...

Hmm, na 10 minuten zitten keek ik op en stond daar ineens een javaanse meneer voor me met een bordje FOX reizen!!! Hoor je bij fox? zegt ie in het Nederlands..! Ik moet een fractie van een seconde denken: uhh ja volgens mij heet de reisorganisatie zo ja! haha! Het blijkt onze gids te zijn! Nou ik vlieg op en geef hem een stevige schouderklop en bedank m! WAT een geschenk! ik snap er niks van, hoe kun je mij hier vinden? hoe weet je dat ik hier ben? hoe wat waar wie wanneer?!! Nou bleek het dat de groep nog steeds daar was omdat de visa-procedure allemaal traag verliep! Na ja! in de verte zie ik mam en lei al staan en ren op ze af! toch wel een mooi moment zo na bijna een jaar en zeker na zo'n beladen uurtje vooraf!! hah!

Verder staan er wat middelbare leeftijders en oudjes bij de groep, EN wat een verassing: 2 meiden van 23 jaar uit Gulpen die zich een week voor vertrek nog gauw aangemeld hadden! Super, wat een feest!

Nou gauw op naar het hotel waar me een schitterende kamer te wachten staat: wat een luxe!!!