We zijn inmiddels overgegaan van 'camping' naar 'free camping'. Het grote voordeel van free camping is dat het free is! In Ozzie heb je de zogenaamde 'rest area's' langs de grote wegen, een soort pitstop-picknick-driver surviver plaatsen waar je gratis mag staan. Met een authentieke ecotoilet en een koude douche! (Maar we vinden onderweg meestal wel een plekje om te douchen, gister bijv op een tankstation) Sommige rest areas zijn erg gezellig en we gaan natuurlijk ook alleen op plaatsen staan waar al meerdere campers staan. Het overgrote deel wat op rest areas campeert zijn de Australiers zelf. Meestal erg praatgrage mensen die je overweldigen met informatie over t hele land. Leuk, meestal, maar soms ook vermoeiend want sommige raken niet UITGEPRAAT!

Nu staan we langs de snelweg tussen Mount Isa en Tennant Creek, we rijden nu gemiddeld zo'n 400 km per dag, de ene dag wat meer de andere dag wat minder. Maar vannavond zaten we even onze route door te nemen (tis om de 600 km een keer afslaan hier dus erg moeilijk is het niet om de weg te vinden!) Maar goed, ineens kwam er een meneer bij ons staan. Ik had al een triotje zien zitten een stukje verderop, een vrouw van rond de 65 met een man van dezelfde leeftijd, en een man van rond de 40 (even zo grofweg geschat om jullie een beeld te kunnen schetsen). Ik zei al tegen Ellen: Dat is echt zo'n ziek gezin waar de zoon op zoek gaat naar slachtoffers en de familie het slachtoffer gezamelijk verorbert! Haha, jah je komt hier op gedachten in de outback!

Maar desalnietemin; de zoon (even aannemende dat t de zoon is) kwam dus bij ons staan. Wankel van de drank of van iets anders, slispelend van het of geen tanden meer hebben of van de drank of van iets anders, zn broek steeds optrekkend van het niet dragen van een riem, van de jeuk, of van de drank of van iets anders, konstant zn handen inelkaar wrijvend van de jeuk of van de drank of van god weet wat!, vertelde hij intussen dat we aan de andere kant van de weg gratis koffie konden scoren. Oh nice...maar....we drinken geen koffie! Nou ja thee hadden ze misschien ook wel. Hij vroeg ons waar we naartoe gingen. 'Tennant Creek en daarna naar Alice Springs.' Vervolgens vertelde hij dat als we iets eerder aan waren gekomen hier dat we alcoholcontrole gehad zouden hebben want de politie had hier gestaan. (tegenover de weg ligt een politiebureau, best wel geruststellend jah).

Nou toen vertelde hij hoe we in Tennant Creek konden komen. (De weg waar we nu aan staan en dan 350 km verder, aan een stuk rechtdoor duh!) Maar evengoed lief van de man om ons de weg te wijzen! haha. We moesten erg veel moeite doen om m te verstaan vanwege het slispelen van het geen tanden meer hebben ofwel vd drank ofwel van iets anders, maar als je binnen 10 min tijd al 6 x 'sorry?' hebt gezegd omdat je het niet kan verstaan knik je iedere 7e keer maar 'ja' ofwel 'nee', of lach je heel hard om een grap die hij aan zn gezichtsuitdrukking te zien niet gemaakt had...!oeps..! Nou hij wenste ons 'a save trip'. En vervolgens bleef hij staan en vertelde verder...

De man trekt zn broek nog een keer flink tot onder zn oksels op omdat hij geen riem ofwel....je weet wel! Hij vertelde over wat er overal te zien was, en waar we naartoe moesten gaan, alles met een serieus gezicht, geen hoekje aan zn mond wat neigde tot lachen of vriendelijk kijken. Hij wenste ons 'a verry safe trip'... Toen vroeg hij of we naar Darwin gingen;' nee daar gaan we niet naartoe.' Maar als je daar naartoe zou gaan dan moet je daar en daar naartoe, als je Darwin binnen komt rijden links recht en dan het caravanpark op. Je kunt daar ook ergens zwemmen in een creek want het is daar erg heet. Er zitten krokodillen in het water maar die doen niks, kun je gewoon zwemmen! ( heel australie waarschuwd ons voor krokodillen, overal staan borden bij het water maar hij zegt dat ze niks doen). Ok! Wij lachen maar het was wederom blijkbaar geen grap...hij trekt zn broek nog s op.... en zegt: have a save trip, I really hope you do...! We'll see us again..!

OK DAN! nou na nog zo'n 10 min verhalen over plaatsen waar we niet naartoe gaan wenst hij ons wederom a save trip en ondanks dat hij de andere kant opgaat denk hij dat we elkaar nog tegenkomen... Nou voor mij hoeft t niet persee. Hij strompeld weg omdat...ja weet ik t waarom ie strompeld, kan zoveel betekenen! Ellen ligt met de deuren op slot in de auto, ik lig in mn 'veilig' tentje..haha! Na ja, geeft ons weer iets om over te dromen vannacht!

Good night sleep tight don't let the moskietos bite!

outbackdundee

Nou inmiddels is het 2 dagen later en leven we nog steeds! Vandaag aangekomen in Alice Springs. Koud hier! We zitten zelfs in de tent nu want tis nog te koud om buiten te zitten! Na de vele waarschuwingen die we gedurende onze trip in Ozzie kregen over Aboriginals die in de outback nogal eens langs de weg staan, kunnen we t nu met eigen ogen zien!

Niet stoppen als ze langs de weg staan met pech, en vele verhalen over dat ze zelfs in staat zijn hun auto tegen een boom te parkeren, alsof ze een ongeluk hebben gehad zodat je stopt en ze je vervolgens beroven of met je auto ervandoor gaan en jou laten staan, of nog erger als ze je niet laten staan maar meenemen. Nou zo'n verhalen daar word je mee doodgegooid. Eerlijkheid gebied mij te zeggen dat het moeilijk is om je visie helder en open te houden naar de aboriginals na het horen van niet 1 verhaal maar meerdere verhalen van compleet verschillende mensen, en dan ook nog verhalen die erg veel op elkaar lijken. Ik probeer een open houding te hebben naar de Aboriginals maar als je ze ziet lopen is er echt geen een die vriendelijk kijkt. Ze kijken echt kwaad uit hun ogen. Je voelt de apartheid enorm hier. De vriendelijke Australiers die je overal aanspreken en de Donkere (letterlijk en figuurlijk) Aboriginals die rond de winkelcentra hangen, rotzooi op de grond gooien. Ze hangen en slenteren overal. Uiteraard is hen enorm veel afgepakt in het verleden en moeten ze zich aanpassen in een wereld die ver van henzelf afstaat. Ik vraag me af hoe diep dat nu nog in de jongere generatie 'aboriginals' zit. In hoeverre kun je nog spreken van een volbloed aboriginal? Ze staan ver van deze wereld af, ik zou wel eens een verhaal van hen kant willen horen, maar net zoals de blanken een bepaald beeld hebben van hen, hebben zij ook een bepaald beeld van de blanken, 'zij die ons land inpikten'. Lees wel: ik spreek in de algemeenheid, dat wil niet zeggen dat iedere blanke zo denkt en iedere aboriginal maar dit is het beeld wat mij gecreeerd wordt hier. Ik heb ook een aantal blanke Australiers ontmoet die heel veel geluk hebben gehad om met een Aboriginal te mogen spreken, en die zijn erg dankbaar daarvoor, ze hoorden geweldige verhalen en wijsheden. Ze zeiden ook: deze 'echte' aboriginals kom je normaal niet tegen, ze wonen in de bush bush en praten normaal niet gauw met blanken.

Ook vertelde een australische jongen die in de bouw werkte:

Ik heb in een community gewerkt in de outback, zeg maar dorpen die gebouwd worden voor aboriginals. De regering pompt er enorm veel geld in om ze in luxe woningen te laten wonen, om de aboriginals daar te houden zodat ze niet naar de steden trekken endaaroverlast veroorzaken. De jongen zei: we bouwden huizen voor die mensen en binnen een week zag t huis er uit alsof er al 30 jaar in geleefd was. Vies, ongedierte, hij vond zelfs in de koelkast een apekop! Jah wat wil je, eerst ben je bushman, gewend om buiten te leven, te leven vd jacht noem maar op en ineens krijg je een huis onder de kont met een tv en een koelkast?!

Tja vele verhalen, wat er echt in ze omgaat...geen idee.

Dat was het wel weer zo'n beetje...

Morgen gaan we op een kameel rijden in the sunset...!

bibber de bibber vanuit mn tentje!