maandag om 13 uur is het dan zover! We vertrekken vanuit onze inmiddels
'hometown ' Port Fairy naar Melbourne om daar 5 mooie dagen te mogen vertoeven, beginnend met uiteraard het geweldige spektakel: The Melbourne Cup, The race that stops the Nation!

Aangekomen in Melbourne, op zoek naar het backpackershostel...We zien het liggen vanuit de autobaan maar om er dan te komen....dat vereist wat chauffeurervaring...(meer dan 8 jaar blijkbaar..) zooo dichtbij het doel zijn en dan net een weg te laat inslaan en vervolgens in een tunnel belanden die aan de andere kant van de stad weer uitkomt.. en ook nog een 1richtingtunnel...dus geen weg terug...ja wederom: de omweg! na 40 min rondklooien belandden we dan eindelijk bij het hostel!

Een vriend vd manager (die over is komen vliegen vanuit nieuw zeeland) heeft zn kruk aan de bar al gevonden!

Het schijnt een drukke avond te zijn in de stad want morgen is de Melbourne Cup en iedereen heeft vrij dus de maandagavond is 'a big night' in the city. 'a big night' betekent: drukte, gezelligheid, en veel veel heel veel alcohol. Nou mijn ervaring: In Melbourne is het iedere avond 'a big night' als je wil. Geen dag staat het uitgaansleven stil daar! Mocht nu net het casino 'Crown Plaza' in dezelfde straat liggen als het hostel! Ik houd helemaal niet van casino's maar dit is het grootste casino van het zuidelijke halfrond dus wel echt Impressive! Jee 3 verdiepingen waar je je geld rijkelijk kunt laten vloeien, en op de bovenste verdieping nog een nightclub. Overal barren, livebands en dj's. Erg gezellig! De Crown plaza werd onze indrinkplek en de plaats om iedere avond heerlijke thaise noodles te eten! Voor 6 dollar! niet verkeerd voor een backpacker!

Dinsdag: op naar de Melbourne cup! We stappen op de metro waar je overal pagadetten ziet! (voor degene die het spel 'meneer van Dale wacht op antwoord' niet kennen, wat overigens een ontzettend leuk, lachen-gieren-brullen spel is waar je je fantasie het best in kwijt kunt: de vertaling van Pagadet is: opgedirkte vrouw). Jolanda zit nu waarschijnlijk te lachen want dit spel speelden we altijd onder de lessen op het MTRO in Maastricht, en in de pauzes, en in de trein, en op onze toeristische schooluitjes en het woord pagadet zijn we nooit meer vergeten. Maar goed, om niet al te veel af te wijken van de melbourne cup: dus overal vrouwen opgedirkt, in jurken, op belachelijk hoge hakken, de gekste hoedjes (als je het nog hoedjes kunt noemen ik vind het meer een knutselwerk zoals we vroeger op school deden: blaadje 4x dubbel vouwen knip knip knip, openvouwen en je hebt 10 poppetjes op een rij! Ja ok hier knutselen dan geen poppetjes maar andere vormen!) Mooi om te zien, maar niet om te dragen! dus ik heb me helemaal aangepast wat betreft de jurk, de belachelijk hoge hakken, en het pagadetgedeelte maar het knutselwerk voor op het hoofd heb ik toch even op aan me voorbij laten gaan! Eenmaal op de cup: overal hokjes waar je op een paard kunt wedden. Rondom de racebaan is een groot grasveld (the field) en daar sta je dan, tussen de pagadetten die inmiddels hun schoenen uitgetrokken hebben (Ja ook ik! ik krakte na 10 min al zowat door!) en mannen in suite...

Jah, dat was het eigenlijk wel...vond het niet hoogst indrukwekkend op de pagadetten na dan! Maar goed, Melbourne zelf was dat dan weer wel! Een ontzettend gezellige multiculturele stad, met vele uitgaansmogelijkheden.

Op woensdag gingen we shoppen! Met de 2 heren aan mn zijde was het niet veel aan, ik ben nogal een koopjesjager en iemand die graag de pas erin zet in plaats van dure merken winkels en slenteren zodat je je evenwicht bijna verliest! Dus ik besloot om de heren achter me te laten en mn eigen weg te gaan! na 2 uur had ik het wel weer gezien en stuurde de heren een bericht waar ze uithingen (is dat een woord?) uithangden, uitgehangen zijn, zijn uitgehangen zitten? jah.... WAAR ZE WAREN! We besloten te meeten bij de bushalte, maar daar liepen we elkaar al mis, dus no worries gaan jullie maar vast ik neem de volgende bus wel! en tram... en trein..., uiteindelijk kreeg ik instructies toegestuurd naar een kroeg die 'sherlock holmes' heet. Ik gelopen, gelopen, de straat maar eens nagevraagd...hmmm geen idee, ik loop wel terug naar het hostel, veel plezier ik zie jullie vannavond wel! 4 uur later nog geen heren dus besloot om de kroeg nog maar s te gaan zoeken. Uiteindelijk gevonden! ik kom binnen....de heren in een zekere staat van ontbinding! MAWIEKAAH!!! HEY!! WE BOUGHT US NEW JEANS, LOOK! en ze haalde hun net gekochte spijkerbroeken uit de tas en lieten die zien midden in de kroeg... (uhum...ikke poepienuchter...iedereen staarde me aan van: what the heck moet zij bij die 2 idioten! haha!

Na goed, na zo'n 45 min van schaamte; terug naar het hostel. Daar aan de bar nog wat gedronken totdat 1 heer afviel en naar bed ging. De ander hoorde van een biljardcompetitie en kon met zn zatte kop ook nog meedoen ook! Daar ontmoette we een groep jongeren. Erg leuk, een aantal ervan waren geboren in Sri Lanka. Toen ze klein waren zijn ze met fam naar Australie gevlucht. Dat klikte wel met die groep en ik besloot met ze mee opstap te gaan. Ik kan maar 1 ding zeggen over die avond; ik voelde me net zoals de white chick uit 'save the last dance' die een club binnengaat als enige blanke. Man wat kunnen die dansen!

Nu weer volop aan de bak op het werk. Ze zijn het gras aan het snijden en op aan het rollen in balen. Die balen moeten met de tractor naar 1 kant van de wei gereden worden. Elke wei is 10 hectare groot. Zondag vroeg de manager of ik na het werk nog even een paar uurtjes op de tractor mee wilde rijden. De balen moeten namelijk aan de kant voordat er regen komt. Ok, no worries, dus na het werk om 17 uur op de tractor gesprongen. De balen liggen overal in de wei, dus oppikken en naar de kant brengen, en dat zo'n paar honderd keer. relaxed werk zou je zeggen maar hier hebben ze heel veel rotsen en stenen in de weien dus het is oppassen geblazen en de grond is zoo ongelijk, er zitten kuilen en gaten die je bijna niet ziet. Dus je wordt echt heelemaal compleet door elkaargeschud, en de balen zijn behoorlijk zwaar. Toch besloten we om 2 balen tegelijk op te pikken. En jah dat gaat, als je voorzichtig rijdt, want de achterwielen komen zo van de grond. Nou ik rijd me toch door een gat....De linkerwielen vd tractor kwamen los van de grond, echt ik dacht...tis gebeurd...ik ga op de kant....geen gordel...als een stuiterbal in een glazen kooi...tis gedaan...haha, maar ik stuiterde weer terug en met een lichtelijke hartverzakking besloot ik om de balen toch maar weer 1 voor 1 op te pakken! 4 uur later rijdt de manager over een rots en knapt de band van zijn tractor...dat was in de 2e wei...dus ik dacht : it's gonna be a longggg night! Inmiddels pikkedonker en het is zoeken naar een hooibaal in de weiberg.....ja wel verlichting op de tractor maar ja hoever zie je daarmee vooruit in een wei van 10 hectare...?! En de gaten en rotsen zie je al helemaal niet meer. Mn manager wachten op de bandenmeneer en ik doorracen in de wei. Letterlijk Stuiterend door de wei! na 45 min lag er alweer een nieuwe band op de tractor en konden we weer met 2 tractors ertegenaan. om 01.30 pikte ik de laatste baal uit de wei...

Poh dat was een dagje! Morgen weer 4 andere weien! Dit keer voorbereid: de red bull en energierepen staan al klaar!

Vandaag at the Kirkstall pub werd me weer een baan aangeboden. Een man die we inmiddels goed kennen van de kroeg is 300 km noord aan het werk en ze zoeken een vrachtwagenchauffeur daar. Ik blijf hier nog 2 weken...dus we zien wel...misschien dat ik nog naar nieuw zeeland ga... ik weet het nog niet, genoeg op mn pad iniedergeval, ik kom echt tijd te kort. Zal toch nog een keer terug moeten! haha, ik heb iniedergeval het papiertje voor mn 2nd year visa binnen. Als je 3maanden farmwerk doet in Australie kun je een 2e jaar working-holiday visum aanvragen. Dus mocht boer zoekt vrouw op niks uitlopen volgend jaar dan kan ik voor mn 30e nog een keer terugkeren mocht ik dat willen...(mam heeft volgens mij liever dat ik met een Nederlandse boer trouw dan met een Australische).

Oh ja...! over boeren gesproken! De mensen die mij een beetje kennen weten wel dat ik een bloedhekel heb aan boeren.... (je weet wel in de zin van een oprisping die met luid kabaal de keel uitvliegt..) nou echt australiers zijn wel het toppunt! Iedereen boert! en nog niet zo'n beetje! Vaders, en zelfs moeders! In het bijzijn van kids, echt maakt allemaal niet uit is heel gewoon en weet je wat ze zeggen na het uitlaten van zo'n oprisping? : EXCUSE ME! Op een manier van : excuhuuse me. Heel normaal.

En wat ook heel apart is: Als ze hier niezen (je weet wel in de zin van een oprisping die met luid kabaal de neus uitvliegt..) zeggen ze ook Excuse me! niemand die zegt 'gezondheid' 'bless you' nee nee, je verontschuldigd je hier voor het feit dat er een oprisping je neus uitvliegt!

Nou genoeg maar weer!

till next time!

Never be affraid to try something new, just remember:
Amateurs built the Ark, professionals built the Titanic