JoJo! zijn we dan in Christchurch!!!!

Vliegtuig had een half uurtje vertraging, Na een kleine 3 uurtjes vliegen was ik dan in NieuwZeeland. Klok weer 2 uurtjes vooruit, dus we liggen nu 12 uur voor op Nederland.

Ik stap uit het vliegtuig...oh nee even terug....Melbourne airport:.... inchecken....ik vlieg met Jetstar. 20 kilo bagage toegestaan....OMG (Oh My God!) ik verliet Nederland met 18 kilo in mn backpack, Ik zette mn backpack op de weegbrug (en ik had al lichtelijk het gevoel dat ie ietsie pietsie aangekomen was...!) nou zo'n 10 kilo dus! poeh....voor iedere kilo overgewicht moest ik 25 dollar neertellen....! 8 kilo te zwaar dus 200 dollar! No way....ik zeg tegen mevrouw weegster ('pruillipje') Oh please...No...Ik ben een backpacker....ik heb geen geld....Dit meen je niet....wat gaan we hiermee doen?? (haha ik dacht ik maak t 'ons' probleem ipv 'mijn' probleem, jah.....samen oplossen... toch? Nou uiteindelijk kon ze er dan wat kilo'tjes afhalen en er een bedrag van 75 dollar van maken. Normaal gesproken moet je eerst gaan betalen bij een informatiepunt en dan pas krijg je je boardingpass. Maar, zei ze, hier heb je je boardingpass dan hoef je niet terug te komen. Ze gaf me een bonnetje en dat moest ik afrekenen aan een andere balie....Hmmm ik denk: wat als ik dat nu niet betaal? Ik heb mn boardingpass....

Zouden ze erachter komen? Ik liep weg en besloot een rondje te lopen om er over na te denken...Ik had ten slotte nog 2,5 uur de tijd! Hoe langer ik nadacht over hoe deze aardige mevr. weegster in al haar goedheid het bedrag drastisch verlaagd had hoe schuldiger ik me ging voelen over het feit dat ik overwoog om daar nog eens misbruik van te maken....

Aan de andere kant dacht ik: wie niet waagt wie niet wint, een vrek persoon heeft de halve wereld he, en mn lef is tijdens deze trip wel wat gegroeid en je kan er nogal wat mee bereiken! Maar goed, door de omstandigheden was het niet een situatie van alleen vrek zijn maar meer het misbruik maken van een peroon die vertrouwen in me had wat me deed besluiten om toch maar netjes met mn briefje naar de balie te lopen en af te rekenen! haha!

(dat verhaal van dat 10tje komt dan toch weer boven mam)

Soms 'moet' je uit het wereldje stappen van de waarden en normen waarmee je opgevoed bent als je iets wil bereiken, maar ik kom er steeds meer bij uit dat die opvoeding je fundament is en de waarden en normen in sommige gevallen vastgeroest zitten, en dat is in dit geval erg positief. Uiteraard ben je er zelf bij of je aan deze W en N vast blijft houden. Dus het is uiteindelijk toch je eigen boeren verstand wat helpt bepalen wat je doet... Grenzen zijn er om te overschrijden tot een bepaalde hoogte. Jah bla bla whatever! sorry was even hardop aan het denken! maar goed!

Toen in het vliegtuig...Tijd genoeg om het boek uit te lezen wat ik vorige week gekocht had. The Female Brain...voor lezers van Whomen are from Venus Men are from Mars, dit zullen jullie ook wel interessant vinden. Ook voor mannen, het gaat uiteraard ook over jullie!

Aangekomen in Christchurch, weer die zware tas van de loopband halen, diepe zucht, tas optillen tot kniehoogte en hop achterop de rug, whoho evenwicht, niet teveel achterover leunen...Yep ik heb m! Toen tas door de scanner, en het hele verhaal weer opnieuw, ik kon mn laarzen uiteraard niet acherlaten dus die had ik aan de voorkant van de backpack gebonden met nog een vest eromheen gedraaid. Natuurlijk flikkert de hele zooi in front of Mr.security op de grond...haha! Hij kijkt me aan en wil lachen maar doet het niet om in zn functie te blijven weet je wel! maar zn gezicht zei: hebben backpackers tegenwoordig ook al laarzen...? Eigenlijk had ik moeten zeggen: ....en ik heb ook een stijltang!! haha.

Nah toen op naar de taxi. Eigenlijk zou Kris (een spreek uit: 'Merry' guy, dat is hoe ze het hier noemen ellen) me op komen halen maar omdat ik vertraging had en hij vroeg op moest moest ik maar een taxi regelen. Mark (de manager vd farm in australie had dat geregeld dus die zei: ik betaal je de taxi wel terug omdat ik beloofd had dat iemand je op zou halen). Ok dan! Ik naar de taxi, die me vreemd aankeek toen ie hoorde waar ik naartoe wilde....weet je zeker dat je daar naartoe wil? weet je hoe duur dat is? Uhhh nee, vertel.... Nou 125 dollar...ohhh no...Nou als je er 100 van maakt dan stap ik in.... uhhh....ok vooruit, stap maar in in dat busje dan brengt zij je wel. Ok nou daar had ik mevr. bange muis als taxichauffeuse! Het was inmiddels 00.30 en dus donker. We reden in een nogal afgelegen gebied en er stond een auto langs de kant met wat toeristen ofzo, niks bedreigends, nou mevr taxichauffeuse duikt onder het stuur weg! Zag je dat! zei ze...

ik zeg: wat?

- die mensen!

Ja?

- ik vind het maar niks....

hmmm ok?..... nou ik geloof dat haar hartslag weer wat gedaald was totdat mevr een licht in de verte zag.... (in mijn ogen een straatlamp of zo) In haar ogen een alienattack! Jee ze begon langzamer te rijden, bang om het licht in te gaan....jee ben jij een taxichauffeur die 'snachts rondrijdt dacht ik?! Hilarisch gewoon! om de 5 min: wat is dat? wat is dat?

Ja weet ik veel ik woon hier niet!!!!!!!

Nou blij dat ik uit kon stappen, ik dacht als zij het maar overleeft om alleen terug te rijden!

Ik heb bewust geen krant gekocht vandaag voor het geval dat...haha.

Nou ik heb vandaag wat rondgereden in Christchurch, veel bouwgrond waar ooit huizen stonden voor de aardbeving en vele wegen die opgeknapt worden. Ja het kwam een beetje grijs op me over. Ik ga morgen terug om wat meer cultuur op te snuiven. Ik woon nu in Darfield, zon 35 km van Christchurch. Ik woon op de boerderij van mn manager samen met 'maori'Kris (ofhoeje het ook spelt!)die hier op de boerderij werkt. Nou dat was het wel weer voor nu!

Groetjes!!!!!!!