Townsville aupair..
Sow, ben ik weer!
Zondag aangekomen bij de fam. in Townsville. De fam woont 30 min rijden buiten de stad in een nieuwbouwwijk. Er is nog veel in aanbouw. Als je hier op straat loopt is het nog stiller dan op de Heibloem en iedereen is panisch voor zon! Dus men zit veel binnen, en als ze buiten komen is het met lange mouwen 30+ zonnebrand en een grote hoed.
Fietsen kennen ze hier niet echt. Ze hebben echer 1 fiets, geen kinderzitje, tis ook veel te gevaarlijk om te fietsen zeggen ze hier. Erg jammer want hier ligt net een mooi fietspad!
Ze hebben 2 auto's en die zijn overdag allebei weg, het komt er eigenlijk op neer dat ik bevoegd ben om een blokje om te lopen met de kids en verder aan huis moet blijven de hele week. Poeh echt wat voor mij! Ik heb ze meteen wel gezegd dat dat waarschijnlijk erg moeilijk gaat worden voor mij en dat ik niet weet of ik dat ga trekken. We zullen zien. De oudste (math) is 3 jaar en bepaald alles in huis. Zijn vader die overal z'n inzin geeft is deze week ook nog thuis. Werkt niet echt samen. Eten voor de tv, 'smorgens tv, smiddags tv. De tv is handig want zo weet Math na welke tekenfilm t tijd is om te eten en na welke tekenfilm het tijd is om naar bed te gaan! (Ook een vorm van structuur jah) Als ik Math mee naar buiten neem gaat het goed zolang hij alles bepaald. Samenspelen kan hij niet en als zn kleine broertje aandacht krijgt dan zet hij alles op stelten! Het is een gevecht om m aangekleed te krijgen, een gevecht om m aan tafel te laten zitten met eten, een gevecht met slapengaan, eigenlijk is alles een gevecht! Ohhhhh waar ben ik aan begonnen! Kan wel janken!
Tis echt zwaar zo! Vooral omdat ik me enorm opgesloten voel, geen kant op kan, in een totaal vreemde omgeving zit waar ik niemand ken. En nu is Ellendan nog hier want ze moet haar auto laten keuren morgen, daarna gaat ze,dan ben ik helemaal alleen. Hmmm zie er tegenop kan ik je vertellen.
Vannavond even babbelen met t gezin hier, kijken wat ze zeggen.
Nou dit keer een minder enthousiast verhaal maar ook dat hoort erbij! Hopelijk gaat t gauw weer wat beter!
Groetjes!
Reacties
Reacties
Aaahhh Marieke.. Ut klinkt inderdaad een beetje als een hel! Erg moeilijk als jij kinderen moet gaan opvoeden die de afgelopen tijd een beetje ¨verpest¨ zijn door de ouders... Hoop voor jou dat die gaan meewerken en dat die kleine snotaap flink gaat luisteren naar de nanny ;)
Nog heel veel succes ermee! Groetjes vanuit Ecuador
Zo te lezen is het heel anders dan je je had voorgesteld ! Misschien heeft het wel een reden dat dit zo op je pad komt. Ik zou zeggen, pas toe wat je geleerd hebt de afgelopen jaren en ik wens je heel veel succes en ... sterkte...want het lijkt niet echt een makkie.
Greetz Vic
U know what 2 do... je bent daar niet heen gegaan om gevangen te zitten in de situatie die zij er van gemaakt hebben... let it loose and ride with the sun.
Flopje, Klinkt een beetje klote allemaal ja!! Maar ook jij zal wel de goeie beslissing maken! voor jezelf!! En hou jezelf vooal niet voor gek hee! Gewoon eerlijk en open zijn tegen hun! En een pak rammel doet ook wonderen hahaha!! Zag net pas je email over je gsm!! Sms je straks wel!! Rustig aan sies en take care!! x
Wat zei je altijd tegen mij ook alweer??: A smile is the prettiest thing you can wear! Je bent op reis he dus geniet ervan en doe dingen die je wel leuk vindt en niet met tegenzin hoeft te doen!! :-) Was wel fijn je weer ff te spreken flop! Je weet me te vinden als er wat is! Thats all for now mrs!! x
He Meis, ffe een hart onder de riem. Valt wel effe tegen, was waarschijnlijk mij niet helemaal wat je verwachtte. Denk maar dat je altijd nog NEE kunt zeggen, jij bepaalt, wat het er verder niet leuker op maakt overigens op dit moment. Hoop dat het een goede keer neemt het verhaal au pair. Enne psychodidacten met kids werkt vaak net weer even anders, maar goed komt in het senior jaar?
das ook waarschijnlijk het frustrerende: de oudste is pas 3 en ik wil m zoveel uitleggen als hij wr s staat te schreeuwen en de boel afbreekt om aandacht en zn broertje extra omverloopt, maar het is zo moeilijk als de ouders m steeds weer aandacht geven, iedere keer wint hij toch uit een negatieve situatie, dus uiteraard bllijft hij dat ook doen. Gisteren moest ik de kleine eten geven (15mnd) , zonder appelmoes eet hij echt niks zodra er appelmoes op de lepel ligt eet hij, dat ziet hij gewoon!na een half potje begint ie te schreeuwen en vervolgens wordt al het eten uit de kast gehaald om te proberen wat hij dan wel wil eten, boterham met pindakaas, stuk aardappel, koekjes, snoepjes!! ohh ja zo begint t dan denk ik, die krijg je nooit meer fatsoenlijk aan het eten!
na ja ik heb t er gister over gehad met de ouders en we kijken het nog even aan, ze begrijpen t wel als ik wegga maar we zien wel hoe t loopt!
Keep the party alive, Join Ellen..
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}
